Istorijat

Već, sada, davne 1993. godine grupa entuzijasta i zaljubljenika u ovaj lijepi sport predvođena tada predsjednikom SRD Banja Luka pokrenula je inicijativu za formiranje Sportsko ribolovnog saveza Republike Srpske. Inicijativu je prihvatilo nadležno ministarstvo tadašnje Vlade Republike Srpske i za predsjednika Inicijativnog odbora za osnivanje SRS RS imenovalo Milovana Živkovića. Odmah poslije toga pristupilo se pripremama Osnivačke skupštine i neophodnih dokumenata za osnivanje Saveza. Sve se to radilo uz nesebičnu pomoć SRD Banja Luka, čijih je 28 članova, zajedno sa Dušanom Stegićem iz Gradiške i Ratkom Mihajlovićem iz Ripča, potpisalo spisak od zakonom predviđenih 30 lica osnivača Saveza. Iz reda ovih lica izabran je Inicijativni odbor, koji je ubrzo pripremio prijedlog Statuta i druga neophodna osnivačka akta.Zajedno sa ovim poslovima, radilo se i na pripremi Osnivačke skupštine. Pošto se radi o sportu čije su aktivnosti isključivo vezane za vodu, odlučeno je da se Osnivačka skupština održi u Gradišci, u neposrednoj blizini rijeke Save, koja je ne samo izuzetna, bogata ribom i gdje love skoro svi sportski ribolovci iz okruženja, već i zbog toga što se u Gradišci na rijeci Savi nalazi najbolja sportsko ribolovna staza u bivšoj Jugoslaviji, na kojoj se 1990. godine trebalo održati Evropsko prvenstvo u takmičarskoj disciplini „Lov ribe udicom na plovak“ u kategoriji seniora. Da obezbijedi sve uslove u vezi sa organizacijom Skupštine, prihvatilo se Udruženje sportskih ribolovaca „Amur“ iz Gradiške. U pripremnom dijelu je sve teklo utvrđenom dinamikom i 25. decembra 1993. godine, u Gradišci se okupilo 27 pozvanih delegata iz SRD Republike Srpske. Svi oni su uložili poseban napor da doputuju u grad na Savi, jer se zna kakvi su bezbjedonosni i svi drugi uslovi za putovanja bili u to vrijeme.Samo rijetki od njih, sa dosta hrabrosti, su mogli reći gdje i zašto putuju, jer kome je tada bilo do sporta, a pogotovo ribolova!? Mnogima je odgovaralo da se ukine i ovo malo organizovanosti ribolovaca, koje smo imali preko nekolicine sportsko ribolovnih društava, jer je na svim vodama carovalo bezvlašće i krivolov svim i svačim, a najviše bombama i drugim eksplozivnim sredstvima. Iako se Skupština održavala u zgradi koja je neposredno na obali Save, samo se kroz prozor mogao baciti pogled na ovu prelijepu rijeku. Još su bili na snazi zabrane izlaska na kej na kome su bili bunkeri. Kuće i drugi objekti na obali su izgledali sablasno pusti, a mnogi od njih i porušenih krovova i razbijenih prozora. Ove tmurne slike o Gradišci su isčezle čim se kročilo u prostorije svečano uređene sale, koje su, za ovu priliku posebno dekorisali vrijedni aktivisti Gradiškog društva. Primjetan je bio i osmijeh na licu, radost zbog ponovnog viđenja mnogih poznanika i aktivista u ranijim oblicima organizovanja sportskih ribolovaca, koji se godinama nisu vidjeli.
Odmah nakon zvuka srpske himne, čuo se glas predsjednika Inicijativnog odbora i predsjedavajućeg Osnivačke skupštine Milovana Živkovića, koji je prisutne pozvao da minutom šutnje odaju dužnu poštu svima koji više nisu među nama. U sali je zavladao muk, a i po koja suza je zaiskrila u očima onih koji su izgubili svoje najmilije ili dobre stare poznanike sa takmičarskih staza ili sa obala naših rijeka i jezera. Sve ovo je ponovno prekinuo glas gospodina Živkovića, koji je, kako samo on to zna, skrenuo pažnju svih prisutnih istorijskim riječima: „Otvaram Osnivačku skupštinu Sportsko ribolovnog saveza Republike Srpske!“, nakon kojih je uslijedio aplauz, tako da nije mogao ni završiti rečenicu kojom pozdravlja sve prisutne delegate SRD, predstavnike Gradiške opštine i njihovog SRD, prisutne novinare i goste. To je morao naknadno da uradi. I ovo je pozdravljeno aplauzom svih prisutnih. Nakon ovoga dijela prešlo se na radni dio sjednice, po predloženom i usvojenom dnevnom redu. Prvo su izabrana radna tijela Skupštine, a za istoriju ostaje, da su u radno predsjedništvo izabrani: Rade Plavšić iz K. Dubice, Tomislav Mijatović iz Banja Luke, Ranko Mačinković iz Srpca, Dušan Stegić iz Gradiške i Milovan Živković, kao predsjednik Inicijativnog odbora. Zapisnik je vodio Mujo Zvirkić.
U Verifikacionu komisiju su imenovani: Zoran Lukić iz Gradiške, Milovan Rakić i Mujo Zvirkić iz Banja Luke, a u Izbornu komisiju Milovan Živković, Pavle Radović iz Gradiške i Svetko Vrban iz K.Dubice.
Prema usvojenom Dnevnom redu, uslijedilo je uvodno izlaganje profesora Dušana Stegića iz Gradiške, u obliku osvrta na dosadašnje aktivnosti Inicijativnog odbora i programskoj orijentaciji za rad Saveza u narednom periodu. Nadalje je iznesen prijedlog Statuta Saveza i prijedlog Pravilnika o sistemu takmičenja u Savezu, do izrade normativa koji regulišu ovu oblast. Sve ovo je jednoglasno prihvaćeno i usvojeno, a posebo oduševljenje je izazvao prijedlog jedinstvene dozvole za sva ribolovna područja Republike Srpske. Ovim je konačno ostvaren ribolovački san svih sportskih ribolovaca Srpske, da se više ne dijele, već da zajedno poribljavaju, čuvaju i da se zajedno takmiče i druže na svojim rijekama i jezerima širom Republike Srapske.
Zaključeno da se odmah moramo uhvatiti u koštac sa svim oblicima krivolova i nastojati, i u ova teška ratna vremena, sačuvati bogatstvo naših rijeka koje imamo.
Mora se konstatovati, da su mnoga, na ovoj Skupštini postavljena strateška opredjeljenja još uvijek na snazi i da naše jedinstvo služi na ponos, čast i diku svih sportskih ribolovaca Srpske.
Na ovoj Skupštini su izabrani i novi ljudi, koji su odmah preuzeli svoje funkcije i doprinijeli da ubrzo stasamo u jedan od najuspješnijih i najorganizovanijih Saveza u Srpskoj.
Za predsjednika SRS RS je izabran prof. Dušan Stegić, a mjesto potpredsjednika je ostalo upražnjeno, do pristupanju ovom Savezu društava sa Drine i drugih dijelova Republike Srpske i njiihovom prijedlogu o izboru na ovu funkciju predstavnika jednog od njihovih društava. U Izvršni odbor su izabrani, pored Dušana Stegića iz Gradiške, i Zoran Lukić, agilni funkcioner ovoga Društva i jedan od ljudi koji su značajno doprinijeli organizaciji i uspješnom radi i ove Skupštine. Iz Banja Luke u IO su izabrani dva Milovana, i to Rakić i Živković, iz Doboja internacionalni sportski sudija Bratislav Nastić – Bane, iz Jajca Đorđe Jokić, K. Dubice Rade Plavšić, a za drinski sliv i sarajsvsko-romanijsku regiju su ostavljena mjesta za još tri predstavnika. Jedan broj od ovih je i danas na najodgovornijim funkcijama, kako našeg, tako i novog SRS BiH i međunarodnih sportsko ribolovnih organizacija i asocijacija. Na ovoj Skupštini su usvojeni i promovisani zaštitni znakovi, zastave i druga obilježja ovoga Saveza, koji su i danas na snazi.
Sve odluke i zakljuci sa ove Skupštine su odmah stupili na snagu, a novoizabrano, veoma radno i agilno rukovodstvo novoga saveza, je zdušno prionulo na rad i odmah započelo sa njihovom realizacijom. Nije to bilo ni najmanje lako i jednostavno, s obzirom na vrijeme i okolnosti, koje su u to doba vladale.
Iz dana u dan Savez sporskih ribolovaca Srpske je sve više rastao i usavršavao svoje aktivnosti. Iz godine u godinu je sve uspješnije organizovao svoja takmičenja i učestvovao na takmičenjima na nivou BiH, tako da je izrastao u jedan od najuspješnijih sportskih kolektiva u RS. Ubrzo su njegovi najbolji takmičari postali i reprezentativci koji su veoma zapaženi i na međunarodnim takmičenjima. Sada imamo i evropske i svjetske šampione. Svi oni dopriniješe da se za nas nadaleko čuje i da se u najboljem svjetlu predstavišmo u svijetu. Svemu tome su nemjerljivi doprinosi naših kadrova, među kojim izdvajamo dosadašnje predsjednike: Stegića, Živkovića, Topalovića, Klepića i sada Ostojića, ali i mnoge druge koji nas zastupaju i predstavljaju.Mnogi od njih su dobili i zaslužne nagrade i priznanja na posebno organizovanim svečanim skupštinama Saveza, povodom njegovih 10.
, 15. i 20. godina postojanja i rada. Nadamo se da nas ništa neće pokolebati u našem daljnjem radu i da će, i na narednim svečanostima, ova tradicija da se ponavlja. Da će rijeke i jezera širom Srpske svakim danom biti sve bogatije ribom, a da ćemo se na njihovim obalama još složnije i uspješnije družiti i takmičiti u svim takmičarskim disciplinama i starosnim kategorijama. Naročito bi nas sve obradovalo, kada bi na našim vodama, kao poseban njihov ukras, bilo što više mladih, čija bi vesela cika i graja nadjačala sve ružno što se ponekad čuje, a naročito kada bi iz naših svijesti i ušiju izbrisali još uvijek prisutan eho donedavnih eksplozija. Očekujemo da će ovo biti rezultat sveukupnog našega rada a naročito sve organizovanijih škola sportskog ribolova širom Republike Srpske.
Nadamo se da će nas Savez nastaviti sa svojim uspješnim radom, na dobrobit svih zaljubljenika ovoga sporta, sveukupnog sporta Republike Srpske i njegove popularizacije i afirmacije.